Paul Gauguin jest swoistym ewenementem na malarskim Parnasie. Dlaczego? Dlatego, że malarstwem zajął się dosyć późno a stał się jednym z najwybitniejszych przedstawicieli postimpresjonizmu.

Gauguin zajął się twórczością w wieku 25 lat, przy czym malarstwo było jego pasją, a na życie zarabiał pracując w marynarce handlowej i jako urzędnik giełdowy. Na zewnątrz Gauguin wiódł zwyczajne zdawałoby się życie, miał żonę i kilkoro dzieci, jednak od wewnątrz trawiła go wieczna gorączka – marzenie o podróżowaniu.

Gauguin a malarstwo

Zajmując się malarstwem jako amator, później zawodowo Gauguin poznał wiele ówczesnych sław i wielu malarzy odkrytych dopiero po śmierci. Bardzo cenił Cezanne’a, przyjaźnił się z van Goghiem, aczkolwiek przyjaźń ta nie przetrwała próby czasu. Wydaje się, że im bardziej Gauguin pogrążał się w sztuce, tym bardziej izolował się od rzeczywistości. W efekcie postanowił w końcu zrealizować swoje marzenia i wybrał się na Polinezję, zrywając z całym swoim dotychczasowym życiem. Paradoksalnie to Polinezja, a właściwie pobyt na Tahiti przyczyniły się do rozwoju twórczości Gauguina i z tamtego okresu pochodzą jego najbardziej cenione obrazy.